Porozmawiajmy o dietach

 

  • Font size:
  • Decrease
  • Reset
  • Increase
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter
details-images

W alergiach pokarmowych

Są uciążliwe, trudne do zdiagnozowania i wyleczenia. Uchodzą za chorobę cywilizacyjną, bowiem coraz częściej atakują w każdym wieku. Alergie pokarmowe, których metodą leczenia jest między innymi dieta.

 

Alergia pokarmowa i nadwrażliwość pokarmowa

 

W trakcie spożywania pokarmu lub po jego spożyciu u części osób występuje niepożądana reakcja pokarmowa. Jest to nieprawidłowa i powtarzalna odpowiedź organizmu przejawiająca się powstawaniem różnych dolegliwości, przy czym reakcji takiej nie obserwuje się u ludzi zdrowych. Nieprawidłowe reakcje pokarmowe mogą wystąpić w każdym wieku, najczęściej ujawniają się jednak u dzieci w najmłodszym wieku (niemowlęta). Są one wyrazem nadwrażliwości na nowy rodzaj pokarmu oraz niedojrzałości bariery śluzówkowej przewodu pokarmowego.

 

Według Europejskiej Akademii Alergologii i Immunologii Klinicznej z 2001 roku terminem nadwrażliwość określa się wszystkie niepożądane reakcje organizmu na alergeny zawarte w pokarmach (trofoalergeny), w tym działające poprzez mechanizm immunologiczny (nadwrażliwość alergiczna) oraz bez udziału mechanizmów immunologicznych (nadwrażliwość niealergiczna). Niealergiczną nadwrażliwość, dawniej określana mianem „nietolerancji pokarmowej” lub „pseudoalergii”, obejmuje grupę objawów wywołanych na przykład: nieswoistym uwalnianiem mediatorów reakcji alergicznych po spożyciu pokarmu, działaniem farmakologicznym (np. kofeiny) czy miejscowym działaniem drażniącym.

 

 

Definicja

 

Alergia pokarmowa jest to immunologicznie uwarunkowana, nieprawidłowa i powtarzalna reakcja stymulowana spożytym pokarmem, który zwykle bywa dobrze tolerowany przez osoby zdrowe.


Ze względu na udział w patogenezie przeciwciał klasy IgE, które odpowiadają między innymi za szybkość narastania objawów po ekspozycji na pokarm i potencjalne zagrożenie życia osoby, reakcje alergiczne można podzielić na IgE-zależne oraz IgE-niezależne.

 

Powstawanie alergii pokarmowych

 

Rozwój alergii bądź nietolerancji pokarmowej jest wypadkową niekorzystnego współdziałania czynników genetycznych i środowiskowych. Właściwa odpowiedź układu immunologicznego na wprowadzony do ustroju człowieka obcy antygen polega na zdolności jego tolerancji, w szczególnych warunkach zaś tolerancja ustroju może ulec zmianie, a ponowne wprowadzenie tego samego antygenu wywołuje skutki chorobowe związane z rozwojem nadwrażliwości na ten antygen.

 
Rozwój alergii pokarmowej determinują różne mechanizmy immunologiczne. Przyjmuje się, że w przypadku osób uczulonych na pokarmy około 48-50% stanowią mechanizmy natychmiastowe (IgE-zależne), u około 18-20% w proces chorobowy zaangażowana jest odporność komórkowa. Natomiast reakcje z udziałem kompleksów immunologicznych stanowią około 10%, cytotoksyczne - około 6%, mieszane zaś (w których jednocześnie zaangażowany jest więcej niż jeden typ reakcji) - około 18%.

 

Według klasyfikacji Gella-Coombsa z 1975 roku istnieją cztery typy reakcji immunologicznych prowadzących do powstania alergii w organizmie:

Reakcja typu I (anafilaktyczno-atopowa) - podczas pierwszego kontaktu alergenu z ustrojem dochodzi do wytworzenia stanu uczulenia, co powoduje przekazanie informacji o jego budowie limfocytom B. Prowadzi to w konsekwencji do wytworzenia swoistych przeciwciał IgE, które łączą się z powierzchnią komórek zasadochłonnych we krwi oraz z powierzchnią mastocytów tkankowych. Po kolejnym kontakcie alergenu z ustrojem ujawnia się reakcja alergiczna typu I. Następuje wtedy nadprodukcja przeciwciał IgE przez limfocyty B, które łączą się z antygenem i zapoczątkowują serię intensywnych procesów enzymatycznych, z których uwalniana jest między innymi histamina. Dochodzi do zmian czynności narządów (np. zwiększonej przepuszczalności nabłonka, nasilenia perystaltyki jelit) oraz wystąpienia objawów klinicznych, takich jak: rozszerzenia naczyń krwionośnych, spadku ciśnienia krwi, skurczu oskrzeli, obrzęku spojówek, skóry oraz tkanki podskórnej, bólów brzucha, biegunki, a nawet wstrząsu anafilaktycznego (zespół charakterystycznych objawów klinicznych prowadzących do niewydolności krążenia i oddychania). Objawy reakcji natychmiastowej następują od 30 minut do 2 godzin po spożyciu pokarmu zawierającego antygen.
Reakcja typu II (cytotoksyczna i cytolityczna) - w reakcji tej uczestniczą komórki cytotoksyczne NK (natural killer) oraz limfocyty T mające receptory o powinowactwie dla przeciwciał IgG. Reakcja ta zachodzi wówczas, gdy antygen znajdujący się na powierzchni komórek swoistych, takich jak: krwinki czerwone, białe lub płytki krwi, łączy się z krążącym przeciwciałem, doprowadzając do rozpadu komórki. Odbywa się to za pośrednictwem układu dopełniacza, bezpośredniej aktywności fagocytamej komórek efektorowych lub w wyniku zależnej od przeciwciał cytotoksyczności.
Reakcja typu III (kompleksów immunologicznych) - nazywana również półopóźnioną, gdyż jej objawy występują po 6-8 godzinach od momentu spożycia antygenu. Antygen po wniknięciu do ustroju powoduje wytworzenie przeciwciał głównie klasy IgG, które w krwiobiegu łączą się z antygenem, tworząc z nim kompleksy. Jeżeli w kompleksie przeciwciała mają ilościową przewagę nad antygenem, to taki kompleks usuwany jest z ustroju, a reakcja ma charakter odpornościowy. Natomiast przy przewadze ilościowej antygenu krążące kompleksy antygen-przeciwciało mogą osadzać się w ścianie naczyń krwionośnych, co w konsekwencji prowadzi do ich miejscowego obumierania lub martwicy.
Reakcja typu IV (opóźniona) - ujawnia się po upływie 24-48 godzin od momentu kontaktu ustroju z antygenem. Charakterystyczne opóźnienie reakcji odpowiada czasowi, w którym limfocyty T poprzez wydzielanie cytokin, takich jak interleukina 2, interferon y oraz czynników wzrostu indukują napływ komórek zapalnych, które gromadzą się w miejscu, w którym znajduje się antygen. Objawami reakcji typu późnego są zmiany zapalne w obrębie śluzówki jelita cienkiego, które mogą prowadzić do zaniku kosmków jelitowych i w konsekwencji przewlekłych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (biegunki, zespół złego wchłaniania).

 

Najczęściej występujące alergeny pokarmowe

 

Pokarmy zawierają obce dla ustroju związki białkowe o mniejszych lub silniejszych właściwościach uczulających. Siła uczulająca alergenu pokarmowego zależy od ilości centrów aktywnych zwanych epitopami, poprzez które następuje połączenie alergenu z przeciwciałami lub limfocytami T. W białkach centra aktywne składają się z określonej sekwencji aminokwasów (głównie asparaginy, glutaminy, lizyny, leucyny).

 

 

Za alergizujące uznaje się białka o masie cząsteczkowej 15-40 kDa lub glikoproteiny o masie cząsteczkowej 10-70 kDa. Wśród nich wyróżnić można tak zwane alergeny główne (oznaczane cyfrą 1), które powodują wytwarzanie specyficznych IgE u co najmniej 50% osób z nadwrażliwością na pokarmy oraz alergeny słabsze (oznaczone cyfrą 2). Większość alergenów głównych to rozpuszczalne w wodzie glikoproteiny o masie od 10 do 70 kDa, w większości oporne na działanie temperatury, kwasów i proteaz. Alergeny klasy 2 są w większości białkami pochodzenia roślinnego nieodpornymi na działanie wysokiej temperatury i często dają reakcje krzyżowe z alergenami wziewnymi.  Dla preparatów stosowanych w leczeniu alergii jako granicę tolerancji przyjmuje się masę cząsteczkową białek 3,4 kDa. Prawidłowa czynność przewodu pokarmowego zapobiega na ogół przedostawaniu się do krwi większych fragmentów białek.

 

Polecamy

Obecnie

Odwiedza nas 284 gości oraz 0 użytkowników.

czerwiec 2017
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Nowe diety

 O typie budowy ciała zwanym ...

Jesienią i zimą włosy tracą swój ...

Wybuchy złości, migrena, ...

Liczba zachorowań na nowotwory z ...

Właściwości lecznicze rosołu ...

Polecamy

Zdrowa żywność, czyli jagody goji, ...

Superfoods to produkty bogate w dobroczynne dla organizmu składniki odżywcze. To inaczej zdrowa ...

Niezawodny środek na przeziębienie

  Na przeziębienie, kaszel i gorączkę najskuteczniej zadziałają domowe specyfki z naturalnych ...

Domowy sposób na grypę i gorączkę

Pojawia się nagle i od razu kładzie do łóżka. Wysoka gorączka, bóle mięśniowe trudne do ...

Czy ziołowe przyprawy mogą szkodzić?

Tymianek, rozmaryn, bazylia, jałowiec – ziołowe przyprawy na dobre zagościły w naszych kuchniach. ...

Top